Nú rennur jólastjarna
og stafað geislum lætur
á strák á nýjum buxum
og telpu í nýjum kjól.
Hve kertaljósin skína
og sykurinn er sætur
og söngurinn er fagur,
er börnin halda jól.

Og mitt í allri dýrðinni
krakkakríli grætur
-það kemur stundum fyrir
að börnin gráta um jól-
en bráðum kemur sorgin,
og barnið huggast lætur
og brosir gegnum tárin
sem fífill móti sól.

Þá klappa litlar hendur
og dansa fimir fætur,
og fögrum jólagjöfum
er dreift um borð og stól.
Nú rætast margar vonir
og draumar dags og nætur.
Ó, dæmalaust er gaman
að lifa svona jól.

Og ellin tekur hlutdeild
í helgi jólanætur,
er heimur skrýðist ljóma
frá barnsins jólasól.
En innst í hugans leynum
er lítið barn,sem grætur-
og litla barnið grætur,
að það fær engin jól.

Ljóð Örn Arnarson