Stjarnan skín af himni háum
hingað niðr' á jörð.
þar vitringarnir voru á ferð,
að veita þakkargjörð.
Þeir leituðu að litlu barni,
sem lá í jötu þar.
Ætluðu að færa góðar gjafir,
sem guðssyni einum bar.

Og stjarnan vísaði veginn þann
eitt vetrarkvöld,um snæ,
þar til þeir fundu fjárhús eitt
í frekar litlum bæ.
Og gengu inn með gjafir sínar,
þær glitruðu sem sól.
Þar inni lá nú ljósið bjarta,
sem lýsti upp jarðarból.

Aldrei hefur fyrr né síðar
fæðst slíkt barn,um nótt,
aldrei hefur landsins lýður
slíkt lán til himins sótt.
Aldrei hefur guð oss gefið
gæfu eins og það,
að eignast Jesúbarnið blíða,
sem blessar þennan stað.

Ljóð Bjarni Marinó Þorsteinsson