Minn er gróðinn mestur
mömmu smái gestur,
vörm sé vagga þín.
Allt sem blíðast á ég,
allt sem fegurst sá ég,
nú fær notið sín.

Vorsins vona gróði
verða mun að ljóði
barnsins beði hjá.
Vorblær viðlag hefur,
vorblóm litskrúð gefur,
vorfugl - væng og þrá.

Andi ljósins líður
ljúft sem draumur blíður
yfir barnsins brá.
Kom með kærum gesti
kærleikurinn mesti
- uppfyllt þögul þrá.

Ljóð Jakobína Johnson