Ekki er mér um
illagil og ógresið þar.
Hætt var ég komin-
hætt var ég komin.
Hrímgrá þokan var.

Í hólnum fyrir handan
huldukona bjó.
Fræði fögur kunni-
fræði fögur kunni.
Forvitni mig dró.

Lagði ég á gilið,þó liðið væri á kvöld.
komst o'ní kjarrið-
komst o´ní kjarrið.
Koldimm luktust tjöld.

Fann ég kalda fingur
fálma mér um háls.
Kápunni týndi-kápunni týndi.
Komst þó burtu frjáls.

Ekki er mér um Illagil,
þó allt virðist hljótt.
Setið er um mig-setið er um mig,
þá syrta fer af nótt.

Ljóð jakobína Johnson