Jú, ég hef áður unnað,
en aldrei svona heitt.
Ég veit ei veðrabrigði-
og verð ei framar þreytt.
Jú, ég hef áður unnað,
en aldrei svona heitt.

Því ef ég sé hann sofa,
með sælufrið um brá,
þá kýs ég alla æfi þann
yndisleik að sjá.
Og vofum veruleikans
ég vildi bægja frá.

En aftur ef hann vakir,
og augun dökk og skær
með brosi trausts og blíðu allt
blessa nær og fjær,
þá langar mér þau lýsi
eins lengi og hjartað slær.

Og ef hann leggur arma
með ástúð mér um háls,
og mj+ukur vangi vermir-
þá vaknar sál mín frjáls,
að syngja um ást og yndi,
þó oft sé varnað máls.

Og ef hann mælir:
"mamma"-þá man ég ekki neitt,
nei,ekkert sem mér amar,
og er ei vitund þreytt.
Jú,ég hef áður unnað-
en aldrei svona heitt.

Ljóð Jakobína Johnson