Mig dreymir um Dimmuborgir,
Þá deginum hallar.
Stundum heyri ég stórviðra lag,
strykróma kór,og norrænan brag,
sem kliðar og kallar.

En stundum er strokin fiðla,
og strengurinn mjúki,
ómar frá kirkjunni í klöppunum blítt,
kórsöngur fylgirog bergmálar þýtt,
sem lofsöngvum ljúki.

Svo stend ég í stórum helli,
en stormbyljir vakna.
Sandrok er úti,-en sungið er hér,
syrgi ég tónana hvert sem ég fer,
og sönghellis sakna.

Mig dreymir um Dimmuborgir,
þá deginum hallar.
Drangarnir heilla,
þó dimmleit sé brá,
dyljast í rökkrinu hastkvöldum á,
og kórsöngur kallar.

Ljóð Jakobína Johnsen
Lag Ósk Óskarsdóttir